Adaletin bu mu Dünya?

İki aile düşünün. Hem komşular hem de akrabalar. Her iki ailenin de küçük, yaşıt çocukları var. Bir aile zengin; diğeri fakir. Evlerinin bulunduğu sokağın köşesinde bir bakkal var. Bakkal çocukların ilgisini çekecek cinsten bol miktarda malzeme bulunduruyor.

Nereye vardıracağımı tahmin ettiğinizi düşünüyorum. Evet aynen tahmin ettiğiniz gibi, zengin olan aile, günde birkaç kez çocuklarına para verip bakkala gönderir. Fakir olan ailenin devamlı olarak çocuklarına verecekleri paraları yoktur. Buna rağmen çocuklarının, komşularının çocuklarıyla bakkala gitmesine engel olamamaktadırlar. Çocuklar hep beraberdir ve arada para olan zamanlar dışında arkadaştırlar. Araya para girdi mi zengin ailenin çocukları, diğer ailenin çocuklarını görmezden gelirler. Onların iştahla bakan gözlerine aldırış etmeden bakkaldan aldıkları o lezzetli şeyleri hapur hupur yutarlar ve bu durum çocuklar büyüyene kadar devam eder.

Olaya çocukların gözünden bakarsak düşündüğümüzden daha berbat bir şey karşılıyor bizi. Hem bakkaldan istediklerini alabilecek kadar para sahibi olan ailelerin çocukları hem de onlara bakarken ağızlarından salya akmasına rağmen bir şey elde edemeyen çocuklar.

Zengin çocuklar işi zordur. Merhamet ve paylaşma duygusundan yoksun büyürler. Bu iki duygunun eksikliği hayatlarının sonuna onları rahatsız edecektir.

Fakir çocuklar ise öz güvenden yoksun ve ezik olarak büyürler. Yetişkin biri olduklarında bu onların yakasını bırakmaz.

Umarım bu çocuklar büyüdüklerinde kendi durumlarını unutup çocuklarını ona göre yetiştirirler.

Yorumlar

  1. Ah yusuf kardeşim ah..Nerden bulursun böyle iç yakan şeyleri bilmemki. Allah yardımcıları olsun. Muhtaç olmak çok zor olsa gerek.Allah kimseyi insafsızlara muhtaç etmesin.Tok ne anlar açın halinden.
    Oğlum orta okula giderken öğlen yemeklerini evden götürüyordu, salamlı bir sandviç götürdüğü bir gün sınıf arkadaşının boş ekmek yediğini fark etmiş,kendi sanviçine dokunmamış,arkadaşının ekmeği yemesini bekleyip, ben tokum bunu yemek istemiyorum sen yemek ister misin? diyerek ona vermiş, bana gözleri dolu dolu anlatmıştı, bu beni çok duygulandırmıştı, ve bir daha okula yemek için birşey götürmedi.
    Hayırlı günler.

    YanıtlaSil
  2. O yaşta bunu düşünebilmişse ne mutlu ona ve anne babasına. İnşallah salih bir evlat olur.

    Gördüklerimi yazıyorum, ne yazık ki bazı insanlar çok anlayışsız.

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Yeter ki hakaret içermesin...

Bu blogdaki popüler yayınlar

Yeşil Göz Kırmızı Tokat

Grub Kurtarma

Üzüntü Giderme Aracı

GM Discovery Eduroam Bağlantısı

Çay mı Şerbet mi

Bakış Açısı

Öğretme(n)