Türkleşiyoruz

Yine o bakkal arkadaşımın yanındaydım. Sekiz-on yaşlarında bir kız çocuğu içeri girdi. Nazik diye tabir ettiğimiz bir şekille "şey, az önce büyük annem buradan bilmem ne almış..." diye devam ederek bir şeyler söyledi. Konuşması garibime gitti. "Kız sen Türk müsün, Kürtçe bilmiyor musun?" diye sordum, bana Kürtçe cevap verdi. "O zaman büyük annem ne ya" diye şakayla karışık sitem ettim.

Bana garip geldi. Ninem bile demiyor, büyük annem diyordu. Bizde olmayan bir kullanım, nasıl oldu da bu kadar bizim içimize girdi. Allah bilir o kız Kürtçe bir cümle bile kuramıyordur.

Ne yazık ki asimile oluyoruz. Açıkça Türkleşiyoruz. Göz göre göre, aslımızı kaybediyoruz.

Bir yerde okumuştum. Toplumu kadınlar yönetir, kadınlar değiştirir diyordu. Bunu, bu vesileyle tekrar görmüş oldum. Küçüklükten beri özentilerle yaşayan kız çocukları, televizyonda gördükleri gibi konuşmaya çalışıyorlar. Büyüyüp anne olduklarında da çocuklarını böyle konuşturuyorlar. Her ne kadar isteyerek yapmasa da herkes, kendi aralarında böyle konuştukları için çocuklar da Türkçe konuşuyor. Bu çok acı bir gerçek ki artık bir çok evde küçük çocuklar hiç Kürtçe bilmiyor. Bilenler de yarım yamalak bir yabancı dil gibi biliyorlar.

Artık öyle bir seviyeye geldik ki Kürtçe konuşan çocukları görünce şaşırıyoruz. Mesela bir ara kendi aralarında Kürtçe konuşan, beş-altı yaşlarında,  pahalı giyimli iki erkek çocuğa sormuştum, siz Kürtçe biliyor musunuz diye. Evet karşımda konuşuyorlardı ama inanamamıştım.

Bizden bir önceki nesil Türkçe bilmiyordu. Anne-babalarımız Türkçe'den bihaber büyümüşlerdi. İleriki zamanlarda gördükleri bu dil hayatlarında küçük bir alan kaplamıştı. Biz ortadaydık. Ne Türkçe ne de Kürtçe konuşabildik doğru dürüst. Nihayet bizden sonraki nesil Kürtçe'yi bir kenara atıp tamamen Türkleşme yoluna girdi.

Durum hiç iç açıcı değil. Eğer bir şeyler yapılmazsa, tarih bizden "asıllarını kaybederek Türkleşenler" olarak bahsedecek.

Yorumlar

  1. Önemli olan insanların anlaşabilmesidir bence. Türkçe veya kürtçe ya da başka bir dil konuşması mühim değil. Fakat siz burada kürtçe yazsaydınız biz okuyamazdık.

    Bu büyükanne meselesi bana da tuhaf geliyor. Biz anneanne-babaanne derdik (hatta ben anane derdim :)) bir arkadaşımın dedesine büyükbaba demesi bana çok garip gelirdi.

    YanıtlaSil
  2. yolcu kardeşim,ben de anane derdim ve hala da diyorum :) Büyükanne-büyük-baba hitapları bana da nedense hep uzak gelmiştir.Dede de daha sıcak ve alıştığımız bir hitap..

    YanıtlaSil
  3. sevgili yusuff,sana burda katılmıyorum yani büyükanne tabiri konusunda büyükanne tabiri türkçe değildir amerikalıdır,ve bizler bilmeden amerikanlılaştırılıyoruz,ben kürt değilim Türk'üm ama kürt arkadaşlarımda var,asla kimseyi milliyeti,dini inancı,siyasi görüşü için küçümsemedim,aslada küçümsemem,onun yerind ebend eolabilirdim,sonuçta bizim böyle bir seçim hakkımız yok,Türkçede bütükanne büyükbaba yoktur,nine dede vardır,bizler nine dede,yada anneanne,babaanne,demeye alıştık ve halada çocuklarımız öyle diyor,
    ayrıcada ben Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde kürtçenin rahatça konuşulduğunu biliyorum,şahidim böyle olmasaydı kürt vatandaşlarımız sokaklarda kürtçe konuşamazdı,bir önceki nesilin Türkçe bilmemmesinde bence vatandaştan çok devletin eksiği vardır,yeteri kadar ordaki vatandaşıyla ilgilenip alakadar olsaydı daha farklı durumlar olabilir günümüzde,ama devletler,hükümetler,vatandaşı sadece seçim zamanlarında hatırlayıp,onalrı birer insan olarak değilde oy verme aracı olarak gördüğü müddetçe dahada hiç bir şeyin düzeleceği yok...
    selamalr,sevgiler olsun,iyi hafta sonları dilerim :)

    YanıtlaSil
  4. Teşekkür ederim değerli yorumlarınız için. Demek ki büyük anne tabiri Türkçe bile değil.

    YanıtlaSil
  5. Türkçe değildir tabii. grandmother, grandfatherdan türkçeye böyle geçmiş olabilir. Zaten türkçe nedir ki? Çoğu arapça ve farsçadan geçmiş, biraz fransızcadan uydurulmuş kelimeler kullanıyoruz. Asıl türkçeyi bilen var mı? Gerçek türkçeyi kullanan biri olsa biz onu kürtçede ve lazcada olduğu gibi anlayamayız. :)

    YanıtlaSil
  6. Doğru çoğu kelime şu an Türkçe değil ama Türkçeleştikleri için bence sorun değil kullanımları.

    YanıtlaSil
  7. Kürtlerin yoğunlukla yaşadığı bölgelerin yakın tarihini iyi bildiğimi düşünüyorum ama uzak tarihi konusunda ahkam kesmek istemem. Şunu belirtmekte fayda var; Son yarım asrı göz önüne aldığımızda Kürtlerin yaşadığı olumsuzluklar ile Anadolunun geri kalanının yaşadığı olumsuzluklar arasında çok önemli bir fark yok. Kürtler asimile olduklarını düşünüyorlar belki ama ben bu değerli ülkenin insanlarının etnik ayrım gözetmeksizin tamamının dönüştürülmeye çalışıldığını düşünüyorum. Bunun önceleri Fransız kültürü ile ardından Amerikan ve kısmen Avrupanın geri kalanlarının kültürünün enjekte edilmeye çalışılması ile olduğunu iddia ediyorum.

    Büyükanne büyükbaba kelimelerine gelince bir Türk olarak ben de buba, nene ve dede kelimelerine aşinayım. Ancak uzun süreden beri büyükbaba büyükanne kelimelerini kullananlar da var.

    İsimleri ne olursa olsun yeter ki onlara gösterdiğimiz saygı ve hürmet değişmesin diye sözlerimi bitirmek istiyorum.

    YanıtlaSil
  8. Ne kadar güzel konuştun abi, gerçekten haklısın. Eline, yüreğine sağlık değerli abim. :)

    YanıtlaSil
  9. Az önce karşı komşuya gittim ben de telefon numarası almaya.

    Köyden gelip Ankara'ya yerleşmiş insanlar onlar da, kıza dedenin numarasını verir misin babam istiyor da dedim. Kız büyükbabaaaa diye içeri koştu. Dedim ben mi yadırgadım, yoksa gerçekten mi ilginç.

    Geldim bu yazıyı gördüm, ilginçmiş gerçekten :)

    YanıtlaSil
  10. Ne yazık ki televizyonda ne görüyorsak o giriyor hayatımıza.

    YanıtlaSil
  11. Sevgili Yusuf, beni anlayacağını ümit ederek bir kaç eklenti yapmak istiyorum. Çünkü cümlelerin çok vurucu olmuş.
    Birincisi Türkleşiyoruz ne demek? Bunu bir şikayet gerekçesi olarak görmüş olmanı anlayamadım. Kızcağızın büyük anne demesi Türk kültüründe var ve bu kabul edilemez bir ayıp mı? Amerikanlaşıyoruz desen anlardım belki ama böyle bir konuda Türkleşiyoruz'un anlamı yok. Çünkü sen kabul etsen de etmesen de aynı kültürün çocuklarıyız ve Türk çocuklarının hemen hepsi nene de der dede de. Büyük anne ve büyük baba da der. Bu laftan yola çıkarak korkmanı anlayamıyorum...
    İkincisi bir şeyler yapılmasını kimden istiyorsun. Yani "Türkleşiyoruz yardım edin" mi diyeceksin topraklarında yaşadığın TÜRKİYE CUMHURİYETİ devletine.. Bu isyanını anlıyorum ama Türkleşme korkunu anlayamıyorum. Kusura bakma.
    Durum hiç iç açıcı değil haklısın ama küçük çocukların nene diyememesinden değil. Biz büyüklerin gidişatın farkına varamayıp bölücü yaklaşımlar içinde olmasından...

    YanıtlaSil
  12. Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde yaşayan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları olsak da biz Kürdüz abi. Bu inkar edilemez. Her ne kadar ırkçılıktan nefret etsem de bir aslımız var ve bunu kaybetmeye asla tahammül edemeyiz.

    Sen Türk olduğundan bizim Türkleşmemiz senin için bir sorun olmayabilir abi ama bizim Kürt olduğumuzu unutup kendimizi Türk sanmamız bizim için çok aşağılayıcı bir şey olacaktır. İşte bu yüzden Türkleşmek bizim için tehlikedir.

    Kürd olduğumuzu, aslımızı korumamız gerektiğini belirtmemiz asla bölücülük olamaz. Çünkü biz hiçbir zaman Türk kardeşlerimizi kendimizden ayrı tutmadık ve hiçbir zaman da tutmaya niyetimiz yok.

    Ben ve çevrem bölücü değil abi, iç açıcı olmayan Kürd çocuklarının Kürtçe bilmemesi. İşte biz bundan korkuyoruz.

    YanıtlaSil
  13. Sevgili Yusuf. Senin kürt olmandan bahsetmiyorum ki ben. Ama biraz daha empati yap diyorum sadece. Ben gördüğüm herhangi bir olaydan sonra, ki bu gördüğüm olay hem Kürtler hem de Türkler için aynı şekilde yaşanan bir olay olsa ve ben "iyice Kürtleştik" desem ne düşünürsün?

    Biz aynı kültürün tohumlarıyız Yusuf. Mesele Kürt yada Kürt olmak değildir. Bu farklılığa rağmen aynı topraklarda yaşayabilme becerisidir. Sen Türkleşiyoruz iyice diye dert yanarsan bu ülkede. Ülke ne hale gelir bir düşün bakalım. Acaba Almanya'da yaşayan milyonlarca Türk böyle bir şeyi söylemişmidir.
    Her neyse ilk yorumda beni anlayacağını ümit etmiştim ama anlayamamışsın maalesef. Canın sağ olsun.
    Ayrıca ne sana nede çevrene bölücü demem hiç bir zaman. Benim kastım böyle düşünenlerin artarak çoğaldığı ve bunun da gerçek sonu getireceği...
    Sevgilerle Yusuf... Hayat sana hep güzel görünsün...

    YanıtlaSil
  14. Teşekkür ederim abi ama ben yorumundan öyle anlamıştım öyle cevap verdim. Sen Kürtleşiyoruz, Slavlaşıyoruz desen, ya da Almanya'daki Türkler biz Almanlaşıyoruz deseler onları da haklı bulurum. Kimse aslını kaybetmesin. Biz Kürtsek ille atalarımız nasıl yaşamışsa öyle yaşayacağız demiyorum ama dilimizi kaybedersek hiçbir şeyimiz kalmaz. Yine Türkler kardeşlerimizdir ki biz Müslümanız, bizden iyi bunu kimse idrak edemez.

    Dilimiz bizim biz olmamızı sağlayan şeydir. Çok önemlidir eğer çocuklarımız Kürtçe bilmeden büyürse birkaç yıl sonra ne Kürtçe kalır ne de Kürd.

    Evet aynı kültürün çocukları olabiliriz ama farklı ırklarız. Irkımız kardeşliğimize ve birlikte yaşamamıza engel değildir ve biz bu bilinçte olursak da asla olmayacaktır.

    Aynı dilekler senin için de abi, saygılar.

    YanıtlaSil
  15. Rojbaş,

    Dil insanın onurudur, bizler ana dillerimizi serbest konuşursak ve eğitim görürsek ülke bölünür gibi düşenceler günümüzde yersiz olduğu kadar primitif de sayılmaktadır, anayasa güvencesi altına alınması ise insan haklarının vazgeçilmez gereğidir.Modern Türkiyenin kapılarını açmak icin önce beynimizdeki duvarları yıkmalıyız diye düşünüyorum.

    Yukarıda arkadaşımızın bahsettiği düsünce "Önemli olan insanların anlaşabilmesidir bence. Türkçe veya kürtçe ya da başka bir dil konuşması mühim değil" şu anda uygulanan yanlış kürt politikasının da bir parçasıdır, yutmazsa gargara yapar türünden. Belirtmekte fayda var.:)

    Baran

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Yeter ki hakaret içermesin...

Bu blogdaki popüler yayınlar

Yeşil Göz Kırmızı Tokat

Grub Kurtarma

Üzüntü Giderme Aracı

GM Discovery Eduroam Bağlantısı

Çay mı Şerbet mi

Bakış Açısı

Öğretme(n)