Bir Yüze Hasret

Elindeki belgeleri bir o yana bir bu yana çeviriyordu. Belgelerde bir şeye baktığı sanılabilirdi. Aslında o yaklaşık bir sene önce gördüğü o yüzü arıyordu. Unutur gibi oluyordu bazen ama bazen yine aklına düşüyor, "acaba kimdi, kimdi" diye kendini yeyip bitiriyordu. İşte bugün yine içine o sıkıntılardan biri girmişti.

Başını kaldırdı, numaralara baktı, daha sıranın kendisine gelmesine çok vardı. Eliyle sakalını sıvazladı. Şöyle bir etrafına baktı. Yanında elli yaşlarında bir adam oturuyordu. Onun yanında kocaman göbekli biri... Sanki her an sıra ona gelecekmiş gibi koltuğun hemen ucunda oturan genç, anlaşılan burada yeniydi.

Koltuklar iki sıra şeklinde dizilmişti. Sağ omzunun üstünden arka sıraya baktı. Birkaç adam arasından sigaradan bıyıkları sararmış olan ilgisini çekti. Sigaranın o iğrenç kokusunu duyar gibi oldu. Öfkeyle başını sola doğru çevirdi o anda gördüğü kişi ona sigarayı da, bankayı da, sırayı da unutturmuştu. Hemen önüne döndü. Kalbi hızla çarpmaya başlamıştı. O kadar ki sesini duyabiliyordu. Göğsüne baktı acaba ona bakan biri olsa kalbinin bu kadar hızlı çarptığını farkedebilirler miydi?

Kendini sakinleştirmeye çalıştı. Tamam bir daha bakmayacaktı, oysa oydu. Varsın bir yıldır rüyalarında bile onu rahat bırakmayan yüz burada olsundu bakmayacaktı çünkü düşüp kalma riski vardı. Fakat buna kendisini inandıramadı. Bir daha dönüp bakmak zorundaydı. Bu düşünce kalbini daha da hızlı çarptırıyordu. Bir an gerçekten de kalbinin göğsünü delip çıkacağını zannetti. Daha önce böyle bir şey ne görmüş ne de duymuştu. Kalp nasıl bu kadar hızlı çarpabilirdi?

Nefesinin teklediğini gördü. Kalp çok hızlı çarpıyordu ve nefes rutindi. Demek ki böyle olmamalıydı. Çok korktu o an bayılmaktan. Derin bir iki nefes aldı. Biraz sakinleşmek için başını önüne eğdi. Kısa bir süre öylece bekledi.

Az sonra arkasını dönüp tekrar baktı. O muydu değil miydi seçemiyordu. Çünkü yüzün sahibi elini yumruk yapmış, yüzüne dayamış öylece boşluğa bakıyordu. Yüzünün yarısını kapatan yumruğu yüzünden bir türlü seçemiyordu. Tam o sırada sıranın kendisine geldiğini bildiren ses çaldı.

İşlemi tamamlanmıştı. Heyecandan adını unutmadığı için Allah'a şükrettikten sonra olduğu gibi geri döndü. Şu an ters yöne yürüdüğü için onu görecekti fakat evdeki hesap farklı, bankadaki hesap farklıydı. Yüzün sahibi yerinde değildi. Telaşla o yana bu yana baktı ama onu bulamadı. Hemen kapının önüne çıktı. Kaldırımlarda çok sayıda insan yürüyordu ama hiçbiri o değildi.

Gözlerinin ısındığını fark edince dişlerini sıktı. Bir yıl boyunca aradığını bulmuş, hemen de kaybetmişti. Elinde kalan ise kalbinin yaptığı spor olmuştu.